Sabita betekent 'roestig'.
Sabita vangt de schoonheid van oxidatie, verweerde oppervlakken en het verstrijken van de tijd. De diepe roestbruine tinten, ruwe texturen en subtiele glans doen denken aan door de natuur gevormd metaal. Het ronde element vormt een verstild middelpunt en nodigt uit tot contemplatie. Een werk waarin vergankelijkheid, kracht en imperfectie samenkomen volgens de Wabi-Sabi filosofie.